اندیشمندانه تر بیاندیشیم

می گویند مردی تخم عقابی پیدا کرد و آنرا در لانه مرغی گذاشت عقاب با بقیه جوجه ها از تخم بیرون آمد و با آنها بزرگ شد.

اودر تمام زندگیش،  همان کارهایی را انجام داد که مرغها می کردند. برای پیدا کردن کرم ها و حشرات، زمین را می کند و قدقد می کرد و گاهی هم با دست و پا زدن بسیار، کمی در هوا پرواز می کرد.

سالها گذشت و عقاب پیر شد .

او روزی پرنده با عظمتی را بالای سرش بر فراز آسمان ابری دید که با یک حرکت ناچیز بالهای طلایی اش، بر خلاف جریان شدید باد پرواز می کرد.

عقاب پیر پرسید ؛ این کیست ؟

همسایه اش پاسخ داد: این عقاب است . سلطان پرندگان.

او متعلق به آسمان است و ما زمینی هستیم.

عقاب مثل مرغ زندگی کرد و مثل مرغ مرد.

                                               زیرا فکر می کرد مرغ است...

 

امیدوارم همگی مثل عقاب سرفراز زندگی کنیم.

 

دلا...

دلا نزد کسي بنشين که او از دل خبر دارد

به زير آن درختي رو که او گلهاي تر دارد

در اين بازار مکاران مرو هر سو چو بيکاران

به دکان کسي بنشين که در دکان شکر دارد

ترازو گر نداري پس تو را زو رهزند هر کس

يکي قلبي بيارايد تو پنداري که زر دارد

تو را بر در نشاند او به طراري که ميآيد

تو منشين منتظر بر در که آن خانه دو در دارد

به هر ديگي که ميجوشد مياور کاسه و منشين

که هر ديگي که ميجوشد درون چيزي دگر دارد

نه هر کِلکي شکر دارد, نه هر زيري زبر دارد

نه هر چشمي نظر دارد, نه هر بحري گهر دارد

بنال اي بلبل دستان ازيرا ناله مستان

ميان صخره و خارا اثر دارد اثر دارد

بنه سر گر نميگنجي که اندر چشمه سوزن

اگر رشته نميگنجد از آن باشد که سر دارد

چراغست اين دل بيدار به زير دامنش ميدار

از اين باد و هوا بگذر هوايش شور و شر دارد

چو تو از باد بگذشتي مقيم چشمهاي گشتي

حريف همدمي گشتي که آبي بر جگر دارد

چو آبت بر جگر باشد درخت سبز را ماني

که ميوه نو دهد دايم درون دل سفر دارد

 

چه بي هوا مي روي...

 

 

آهاي بادبادك

        چه بي هوا مي روي

 

      نخ تو دست هاي من

                             ولي تو بي اجازه

                            به هر كجاي آسمان سر مي زني

 

بادبادك 

باد هاي جهان زير گوش تو

 چه زمزمه مي كنند  ...

 

بادبادك 

بگو بادها 

             از كجا... 

              از چه... 

             خبر مي آرند   

 

بادبادك تو دوست داري رها باشي

                   نخ از دست من رها شد

                  تودوست داشتي رها باشي

                 

بادبادك رفتي !؟

             رفتي!

            همسفر باد هاي جهان شدي...

            

                                                     و من هنوز ...

          

چشم های من

چندین سال پیش، دختری نابینا زندگی می کرد که بخاطر نابینا بودن از خویش متنفر بود. او از همه کس نفرت داشت الا نامزدش .

روزی ، دختر به پسر گفت  که اگر روزی بتواند تمام دنیا را ببیند، آنروز، روز ازدواجشان خواهد بود  .

از قضا روزی شخصی حاضر شد تا یک جفت چشم به دختر اهدا کند .

آن زمان بود که توانست همه چیز، از جمله نامزدش را ببیند.

پسر شادمانه از دختر پرسید: آیا زمان ازدواجشان فرا رسیده؟

دختر وقتی دید پسر نابیناست شوکه شد! بنابرین در پاسخ گفت: متاسفم ، نمی تونم باهات ازدواج کنم ، آخه تو نابینایی .

پسر در حالی که به پهنای صورتش اشک می ریخت ، سرش را پایین انداخت و از کنار تخت دختر دور شد . بعد رو به سوی دختر کرد و گفت : بسیار خوب ، فقط ازت خواهش می کنم که مراقب چشمان من باشی.

 

من انسان خوشبختی هستم؟؟؟!!!

من انسان خوشبختی هستم!

· زیرا که هر صبح، چشمهایم را به امید تحقق بخشیدن به آرزوهایی دست یافتنی و خلق روزی دلنشین می گشایم.

·  زیرا که شهامت روبرو شدن با مشکل ها را یافته ام وآنها را جزئی از شیرینی زندگی می دانم.

·   زیرا که زندگی را نه در کنکاش پیرامون سختی ها، بلکه در لبخند شیرین کودکان فارغ از تلخ کامی ها یافته ام.

·   زیرا که توانایی محبت کردن، بخشیدن، مثبت اندیشیدن، شاد زیستن، و از همه مهمتر، عشق ورزیدن را دارم.

·        زیرا که احساس می کنم به حقیقت هستی که همانا سیراب شدن از عشق الهی است، پی برده ام.

·   زیرا که یقین دارم در میهمانی خداوند، جایی برای دلتنگی، افسردگی، کینه، دشمنی، قهر، اضطراب و دلهره وجود ندارد.

·   زیرا که احساس می کنم هر لحظه عطر مشام انگیز سعادت و خوشبختی، تمامی وجودم را نوازش می کند.

·       زیرا که مهرورزی را کلید طلایی جلب محبت دیگران و برقراری ارتباطی مؤثر، یافته ام.

·   زیرا که آموخته ام چگونه بر آنچه رغبتی ندارم، چشم بربندم و چگونه برای آنچه میل دارم، آغوش بگشایم.

·   زیرا که تلاش می کنم در آسمان آبی، جز پرواز پرندگان سبکبال و درخشش خورشید سخاوتمند را جستجو نکنم.

·   زیرا که خود را قادر یافته ام شرایط را آنگونه که خود می خواهم، تفسیر و تعبیر کنم، نه آنگونه که دیگران سعی دارند بر من تحمیل کنند.

·       زیرا که هر شب با آرامش و سکون و داشتن رؤیاهایی بزرگ، سر به بالین می گذارم.

·   زیرا که هر لحظه از زندگی را سرمایه ای گرانبها یافته ام که فرصتی است برای شادمانه زیستن و ره سپردن در مسیر نورانی پیوستن به معبود.

·   زیرا که دریچه قلب خود را به روی عشقی بیکران و الهی گشوده ام تا عشقی بی پروا در ذره ذره وجودم، جاری شود.

·       زیرا که آموخته ام شرط رسیدن، خواستن است و شرط خواستن نیز عاشق بودن.

·       زیرا که آغوش گشوده خداوند را نه در دوردستها بلکه نزدیکتر از خود به خود، لمس می کنم.

·   زیرا که گام های خود را تربیت کرده ام تا محکم و استوار به پیش روند و سنگلاخهای مسیر را همچون پرنیان تصور کنند و گامهایی باشند در اندیشه پرواز.

                                                               

 

   

دوكوپ بارادير

 

دوكوپ‌ بارادير

 

غم‌ دوماني‌ باسيب‌ غريب‌ كونگلومني‌        گوزده‌ ياشين‌ سيلماي‌، دوكوپ‌ بارادير

كيمدير رحم‌ ايله‌ين‌، سوروب‌ حاليمني        بوزوق‌ كونگلوم‌ گوركون‌ ييقيپ‌ بارادير

 

 گرچه‌ اوت‌ ياقسالار عشق‌ ياغيندان         اولوم‌ آسان‌ ارر دوست‌ فراغيندان‌

         هجران‌ مني‌ قاودي‌ صبر باغيندان‌          فراق‌ بوغون‌ - بوغون‌ سوكوپ‌ بارادير

 

      اول‌ دوري‌ - دورانيم‌ چرخ‌ بولاشديردي        غم‌ جانيم‌ قوراتدي‌، اوت‌ توتاشديردي‌

عشق‌ مني‌ يانديردي‌، حددن‌ آشيردي        يوره‌گيم‌ ايچيمدن‌ چيقيپ‌ بارادير

 

           فراغت‌ ياتيرديم‌ نفسيم‌ني‌ بسلاپ‌         توردي‌ كونگلوم‌ يار جمالين‌ هوسلاپ‌ 

حقدان‌ حاجت‌ ديلاپ‌، مرادين‌ ايسلاپ        گوزوم‌ اول‌ يوللارا باقيب‌ بارادير

 

    مختومقلي‌، مجاليم‌ يوق‌، سويلايين          دوست‌لارغا درديمني‌ عيان‌ ايلايين‌

             اي‌ يارانلار، ييغلامايين‌ نيلايين‌          عشق‌ مني‌ يانديريپ‌، ياقيپ‌ بارادير

................

هر چيزي كه وارد زندگي تان مي شود، از طريق خود شمابه زندگي تان كشيده

 مي شود.از طريق تصاوير ذهني شماوافكار شما؛هرفكري كه در سر مي پرورانيدبه

زندگي تان راه مي يابد.هر يك از افكار شما واقعي است.نيرويي است عظيم.

                                                                                    ¤راندا برن-راز¤

 

محور اصلي فلسفه دكارت همين است كه حقيقت ذات انسان چيزي جز ادراك و

انديشه نيست و تنها دليل هر  كس از ذات خويش،انديشيدن اوست و لذا گفت:"من

مي انديشم ،پس من هستم"؛

                                                                                       ¤ دكارت ¤

 

اي برادر تو همان انديشه اي                      ما بقي خود استخوان و ريشه اي

گر كني انديشه ي گل ،گلشني                   ور بود خاري،تو هيمه ي گلخني 

 اين ابيات در دفتر دوم مثنوي ، ضمن قصه ي بهيمه ي صوفي آمده وآنجا دربيان ا ين

 معني است كه چون حقيقت ذات آدمي جز انديشه و ادراك و هوش چيزي نيست،

 پس هر كس هر چه مي انديشد همان است. 

                                                                                       ¤ مولانا ¤

 

اگر كساني نظركوتاه داشته باشندوهمت كم،وسعادت خودرادرهمين امورزود گذر و

 موقت بدانند، و تنها اين امور را بخواهند، ما در فراهم ساختن آنچه آنها مي خواهند

تعجيل مي كنيم وبه آنها مي دهيم، و اگركساني نظربلندو همت عالي داشته باشند

 و سعادت خود را محدود نكنند و آخرت و عاقبت را نيز بخواهندو براي آن عمل كنند،

 باز هم همان مطلوب و همان مقصود رابه آنها مي دهيم؛

                                                                            ¤ قرآن- بني اسراييل ¤

 

هجرتی می باید

ناگهان برخیزیم

هجرتی بنمائیم و جهشی برگیریم و رهی آغازیم

زانکه ما انسانیم

        و حقیقت این است

               که توقف مرگ است

                    که توقف ننگ است

                          که توقف خاریست

و رکود و سستی شیوه ای حیوانیست

       و توقف مرزیست بین 'انسان کشتن' یا که 'حیوان بودن'

باید از بودن رفت ،باید از ماندن رفت و شدن را پیوست

      هجرتی می باید به دیاری بس دور

 

به دیاری که از این کهنه هدفها خالیست

به دیاری که یگانه راهش در درون خویش است

باید ایثار نمود، باید اخلاص نهاد، باید ایمان آورد

تا که روزی من و تو ما گردیم

 

      و در این هجرت دور

               همه انسان ، همه یکسان

               همه یکسو ، همه یکرو گردیم.

 

هجرتی می باید ، هجرتی می باید

بنام او و برای او که همه اوست

«هرکس به خدا تکیه کند

                    و به او اعتماد نماید

                                   خدا برای او کافیست»

                            سوره طلاق آیه3

 

شروع همیشه شیرینیه ولی سخت چون بار مسئولیتش روی شونه های آدم سنگینی می کنه.

امیدوارم این سختی هیچ وقت مانعی برای ابراز آن چه در وجودم هست نشه.